Στο Ρυθμό της ... ΔιαΦοΡεΤιΚόΤηΤας!! Συνεργασία με το 5ο Δημοτικό Γέρακα

Τρία σχολεία ...
τρεις δράσεις...
δύο εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων ...
μία συνεργασία!!!

Μέσα στις προγραμματισμένες μας δραστηριότητες των δράσεων στα 26ο & 29ο Δημοτικά Σχολεία Αχαρνών ήταν και η συνεργασία με το 5ο Δημοτικό Σχολείο Γέρακα. Καθώς οι δράσεις κορυφώθηκαν και στα δύο σχολεία, έφτασε η στιγμή να βρεθούμε όλοι από κοντά. Οι μαθητές και των δύο σχολείων την περίμεναν με λαχτάρα για να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και μέσα από αυτές να ζήσουν νέες!

Την κοινή μας δραστηριότητα την ονομάσαμε "Στο Ρυθμό της ... ΔιαΦοΡεΤιΚόΤηΤας!"

Βρήκαμε τα κοινά στοιχεία των δράσεων μας και οργανώσαμε τη δραστηριότητα. Στόχος μας ήταν η συνδυαστική μάθηση μέσα από την αλληλεπίδραση των μαθητών, η έμπνευση και η συνεργασία με μαθητές άλλων σχολείων. 

Κοινά στοιχεία των δράσεων μας είναι ο ρυθμός, η κίνηση και το ανθρώπινο σώμα!

Το δυνατό μας όπλο ... η συνεργασία!  Δείτε μέσα από τα βίντεο και  τις φωτογραφίες πως όλα αυτά τα ΔιαΦοΡεΤιΚά γίνανε ένα ...  ΕΔΩ

Η δραστηριότητα εντάσσεται στις Δράσεις Ζ.Ε.Π. των σχολείων μας.

"Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι" μέρος Γ' - Goalball

Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι... Εμείς το ζήσαμε και οι εμπειρία μας ήταν μοναδική. Τρομακτική στην αρχή, μα στο τέλος καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις φοβίες μας και να φτάσουμε στο σημείο να απολαύσουμε το Goalball, ένα παραολυμπιακό άθλημα για τυφλούς.

Ένα σχέδιο εργασίας που ξεκίνησε με την εξοικείωση των μαθητών στο να κυκλοφορούν με τα μάτια κλειστά μέσα σε διαμορφωμένη πίστα, με σκοπό να ευαισθητοποιηθούν για την παγκόσμια μέρα των ΑΜΕΑ και να αναπτύξουν και άλλες αισθήσεις απομονώνοντας μία, την όραση.

"Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι" μέρος Α'

Προχωρήσαμε την εξάσκηση σε πραγματικές συνθήκες, στον πεζόδρομο έξω από το σχολείο μας στους οδηγούς όδευσης τυφλών με το "Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι" μέρος Β'

Η κορύφωση του project "Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι" ήρθε με την εκμάθηση του παραολυμπιακού αθλήματος Goalball, για τυφλούς και για άτομα με μειωμένη όραση. 

Στο βίντεο που ακολουθεί δείτε την μέθοδο που ακολουθήσαμε και φυσικά θα πάρετε μία γεύση από το goalball παρακολουθώντας φάσεις από την εξάσκηση μας σε αυτό το όχι και τόσο διαδεδομένο άθλημα στη χώρα μας.

Goalball - 26ο Δημοτικό Σχολείο Αχαρνών

Μάθετε περισσότερα για το goalball και τους κανονισμούς του παιχνιδού εδώ

Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι - μέρος Β'

Tην "Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία" ξεκινήσαμε τη δραστηριότητα "Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι" , που εντάσσεται στις δράσεις "Άσκηση και διατροφή, σύμμαχοι στη ζωή" και "Εγώ, εμείς, οι άλλοι τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι".

Συνεχίζοντας τη δράση μας, πήγαμε στον πεζόδρομο απέναντι από το σχολείο που υπάρχει "οδηγός όδευσης τυφλών", με σκοπό οι μαθητές να κινηθούν με μπαστούνια (χρησιμοποιήσαμε τις ράβδους της Φυσικής Αγωγής) πάνω στους οδηγούς και να αισθανθούν σε πραγματικές συνθήκες όπως αισθάνονται οι συνάνθρωποί μας με προβλήματα όρασης. 

Αρχικά οι μαθητές ενημερώθηκαν για τον οδηγό όδευσης τυφλών και πως να διακρίνουν τι σημαίνει η κάθε ανάγλυφη πλάκα στο έδαφος. 

Χωρίστηκαν σε ζευγάρια και ένας έκλεισε τα μάτια του άλλου με ύφασμα ώστε να μην βλέπει και στη συνέχεια ακολούθησε το ζευγάρι του στη διάρκεια της πορείας του, για να τον βοηθήσει σε περίπτωση που θα έβγαινε από τον οδηγό. Με τα μπαστούνια τους κινήθηκαν επάνω στους οδηγούς αργά και προσεκτικά. Δεν ήταν τόσο εύκολο όσο φανταζόντουσαν αρχικά και πολλές φορές σταματούσαν για να ελέγξουν ότι είναι ακόμα πάνω στον οδηγό όδευσης.

  

Στις διασταυρώσεις με πλάκες "κινδύνου" σταματούσαν ελέγχοντας τις διπλανές πλάκες για να σιγουρευτούν για την πορεία που θα ακολουθήσουν. 

Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία για τα παιδιά, που τα προβλημάτισε και τα ευαισθητοποίησε φέρνοντάς τα έστω και για λίγο στη θέση των ανθρώπων με προβλήματα όρασης, που κινούνται καθημερινά στην πόλη μας.

Επίσης αναφερθήκαμε στο γεγονός πολλοί ασυνείδητοι οδηγοί παρκάρουν πάνω στους "οδηγούς όδευσης τυφλών" καθώς και στις ράμπες για άτομα με αναπηρία, δυσκολεύοντας έτσι την μετακίνηση τους, χωρίς να σέβονται τις ανάγκες τους ...

  

Επιστρέψαμε στο σχολείο μας και αφού συζητήσαμε για την εμπειρία τους κλείσαμε τη δραστηριότητά μας ανακοινώνοντας το επόμενο βήμα της δράσης, που θα είναι το άθλημα Goalball, που είναι ειδικά σχεδιασμένο για άτομα με προβλήματα όρασης. Μέχρι τότε, πάρτε κι εσείς μια γεύση  από το βίντεο που ακολουθεί.

Goalball - Γκόλμπολ

"Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι"

Στις 3 του Δεκέμβρη είναι η "Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία".  Μια μέρα αφιερωμένη σε συνανθρώπους μας με Ειδικές Ανάγκες, αλλά και με ικανότητες που καθημερινά αντιμετωπίζουν προβλήματα και ζητούν μια ζωή με αξιοπρέπεια, ισότητα και σεβασμό προς το διαφορετικό.

Μέσα από το μάθημα της Φυσικής Αγωγής σκοπός ήταν οι μαθητές μας ( Ε1, ΣΤ1 και ΣΤ2 μία ώρα κάθε τμήμα ) να αποκτήσουν συνείδηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρίες. Να βιώσουν οι ίδιοι  κάποια από τα προβλήματα, με σκοπό να ευαισθητοποιηθούν προς τα άτομα αυτά και να αλλάξουν συμπεριφορά.

Γι' αυτό στήσαμε μια πίστα με διάφορα εμπόδια. Τα στεφάνια είναι λακκούβες με νερό, οι στυλοβάτες πιθανά δέντρα ή ταμπέλες στο δρόμο, τα εμπόδια κάθε λογής εμπόδια που μπορεί να συναντήσει κανείς κυκλοφορώντας στο δρόμο και οι μικροί κώνοι άνθρωποι που πρέπει να περάσεις ανάμεσά τους. 

 

Στη συνέχεια τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια, ο ένας με κλειστά τα μάτια φορώντας ένα μαντήλι και ο άλλος είχε το ρόλο του οδηγού του. Επίσης δεν μιλούσαν καθόλου μεταξύ τους με σκοπό να απομονώσουμε όσο περισσότερο ήταν δυνατόν και την αίσθηση της ακοής. Τα ζευγάρια κινήθηκαν στο χώρο ανάμεσα στα εμπόδια, με τους οδηγούς  να βοηθούν τους "τυφλούς" να μετακινηθούν στο χώρο. 

Πριν αλλάξουν ρόλους ζητήθηκε από τους οδηγούς να αποχωρήσουν και να καθίσουν στις κερκίδες.

Κατόπιν οι βοηθοί τους έδωσαν από ένα κοντάρι για να το χρησιμοποιήσουν σαν μπαστούνι.

Και μετά άλλαξαν ρόλους.

Οι μαθητές της Ε' τάξης είχαν ήδη συζητήσει με την δασκάλα τους με αφορμή το μάθημα που είχαν την προηγούμενη ημέρα και την επόμενη ώρα έφτιαξαν μια αφίσα με τα συναισθήματα που ένιωσαν από αυτή την εμπειρία.

Οι μαθητές της ΣΤ' τάξης αφού συζητήσαμε όλα όσα βίωσαν, έγραψαν κι αυτοί με τη σειρά τους πως ένιωσαν όταν κυκλοφορούσαν με τη βοήθεια του οδηγού και πως χωρίς οδηγό.

Κάποια από τα συναισθήματα που ένιωσαν χωρίς οδηγό ήταν φόβος, τρόμος, λύπη, αισθάνθηκαν αβοήθητοι, μοναξιά, άγχος και αγωνία. Ένιωσαν να χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους και να μην γνωρίζουν που βρίσκονται.

Με οδηγό ένιωσαν ασφάλεια, σιγουριά, αυτοπεποίθηση αλλά ταυτόχρονα λύπη και πόνο. Κάποιοι ένιωσαν χαρούμενοι που αισθάνθηκαν έστω και για μια στιγμή πως είναι να μην έχεις την όρασή σου, γιατί έτσι κατανοούν περισσότερο πως αισθάνονται οι συνάνθρωποί μας με αυτή την ιδιαιτερότητα και γνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες τους.

Κλείσαμε το μάθημα με μια μικρή αναφορά στους Παραολυμπιακούς Αγώνες με στόχο με την πρώτη ευκαιρία να δούμε βίντεο και να κάνουμε και δράσεις πάνω στο θέμα αυτό.