Εκφράζω τα συναισθήματά μου

Στα πλαίσια της συναισθηματικής αγωγής και με τη συνεργασία της ψυχολόγου του σχολείου μας, τα πρωτάκια μας εξέφρασαν τα συναισθήματά τους.

"Μετά από 15 χρόνια"

Ύστερα από 5 δραστηριότητες προσανατολισμένες σε "δεξιότητες ζωής" έφτασε η ώρα οι μαθητές των Ε'  και Στ'  τάξεων να αναστοχαστούν σε όλα όσα συζήτησαν και έμαθαν στις προηγούμενες ενότητες. Έτσι, αυτή τη φορά τους ζητήθηκε να φανταστούν τη ζωή τους μετά από 15 χρόνια και να δημιουργήσουν μια μεγάλη αφίσα με τις σκέψεις τους. 

Λοιπόν...πώς φαντάζεται ο καθένας τη ζωή του σε 15 χρόνια;

"Πάρε θέση"

Την εβδομάδα που μας πέρασε οι Ε'  και Στ'  τάξεις συμμετείχαν σε μια ενδιαφέρουσα δραστηριότητα με τίτλο "Πάρε θέση".

Αφού χωρίσαμε την αίθουσα σε δύο μέρη, τοποθετήσαμε πινακίδες ΣΥΜΦΩΝΩ και ΔΙΑΦΩΝΩ στο κάθε άκρο. Τα παιδιά κλήθηκαν να αξιολογήσουν κριτικά διαφορετικές ιδέες και απόψεις με τις οποίες είτε συμφωνούν είτε διαφωνούν. Το περιεχόμενο της συζήτησης περιελάμβανε κοινωνικά θέματα καθώς και ζητήματα σχολικής ζωής. Κάθε φορά που οι μαθητές άκουγαν έναν ισχυρισμό καλούνταν να τοποθετηθούν κοντά στην πινακίδα που αντιπροσώπευε τη γνώμη τους και στη συνέχεια να επιχειρηματολογήσουν γι' αυτή με τελικό στόχο να πείσουν την απέναντι ομάδα. Παράλληλα, αν κάποιος μαθητής επηρεαζόταν από τη γνώμη της άλλης ομάδας είχε τη δυνατότητα να αλλάξει θέση.

"Με ποιον θα θέλατε να ζείτε;"

... Ο φίλος μας ο Ντέιβιντ μένει μόνος στο τεράστιο σπίτι της οικογένειάς του, όταν τα δεδομένα της ζωής του αλλάζουν τη μέρα που χάνει τη δουλειά του. Μη μπορώντας πλέον να συντηρήσει τη περιουσία του αποφασίζει να εκμεταλλευτεί το μεγαλύτερο μέρος του σπιτιού διαμορφώνοντάς το ανάλογα ώστε να μπορέσει να το νοικιάσει. Όμως, από τα άτομα που ενδιαφέρθηκαν, ποιοι είναι οι κατάλληλοι;

"Μια ψήφος για το περιβάλλον"

Αυτή την εβδομάδα οι μαθητές των Ε'  και Στ' τάξεων ασχολήθηκαν με το θέμα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη πόλη.

Αφού χωρίστηκαν σε ομάδες : 

• εκπρόσωποι των παραπονούμενων πολιτών
• εκπρόσωποι των πολιτών που χρησιμοποιούν οχήματα στην πόλη
• εκπρόσωποι των περιβαλλοντικών οργανώσεων  

κλήθηκαν από το Δήμαρχο σε δημόσια διαβούλευση για την επίλυση αυτού του σημαντικού προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις. 

"Δικαιώματα και Υποχρεώσεις"

Μια ακόμα δραστηριότητα στέφθηκε με επιτυχία την εβδομάδα που μας πέρασε στο πλαίσιο της Συναισθηματικής Αγωγής. Οι μαθητές των Ε'  και Στ' τάξεων ασχολήθηκαν με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που πρέπει να έχει ο κάθε άνθρωπος και γνώρισαν πως οι υγιείς ανθρώπινες σχέσεις βασίζονται στον αλληλοσεβασμό.

"Σαλπάροντας σε μια νέα ήπειρο"

Στις 6 και 7 Φεβρουαρίου οι μαθητές των Ε΄ και Στ΄ τάξεων έκαναν ένα περιπετειώδες ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων τους!

Η δραστηριότητα είχε θέμα "Σαλπάροντας σε μια νέα ήπειρο" και στόχος της ήταν η καλύτερη επικοινωνία, η συνεργασία και η αγάπη.

Κάρτα φιλίας

Σήμερα τα τριτάκια μας δώρισαν στους φίλους τους το πιο όμορφο δώρο!Μια κάρτα φιλίας!Έγραψαν στους φίλους τους τι νιώθουν γι' αυτούς και ζωγράφισαν στιγμές μαζί τους.Τι χαρά να μοιράζονται τις σκέψεις τους!!

ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

Στα πλαίσια της δράσης "Ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων", ασχοληθήκαμε με τους μαθητές της Β΄τάξης με την Αυτοεκτίμηση. Η Αυτοεκτίμηση είναι ένα από τα σημαντικότερα θετικά συναισθήματα που ενδυναμώνει τα άτομα πολύπλευρα, ενισχύει τη συνεργασία και τη δημιουργικότητα και προάγει ικανοποιητικές ανθρώπινες σχέσεις. Τα παιδιά που αγαπούν τον εαυτό τους και πιστεύουν σ' αυτόν, αποκτούν ταυτότητα και θέτουν ξεκάθαρους στόχους επιδιώκοντας με τα κατάλληλα μέσα να τους πετύχουν. Χειρίζονται καλύτερα τις απαιτήσεις της ζωής και νιώθουν ικανά να κατακτήσουν την ευτυχία.

Οι δραστηριότητές μας (με τη σειρά που υλοποιήθηκαν)

• Η πρώτη δραστηριότητα αποτέλεσε κυρίως έναυσμα για συζήτηση και προβληματισμό. Τρυπήσαμε ένα πλαστικό μπουκάλι με νερό. Δεν το πετάξαμε, αντιθέτως ανακαλύψαμε πολλές και διαφορετικές χρήσεις του. Μπήκαμε στη θέση του μπουκαλιού και σκεφτήκαμε πράγματα που κάνουμε καλά και πράγματα που δεν τα καταφέρνουμε αλλά μπορούμε να βελτιωθούμε και να ξαναπροσπαθήσουμε.
  
  
  

  

  
  

• Η ανάγνωση του κινέζικου μύθου "Το ραγισμένο δοχείο" μας οδήγησε στη διαπίστωση πως κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι έχουμε δυνατότητες αλλά και αδυναμίες. Τις τελευταίες όμως μπορούμε να τις εκμεταλλευτούμε κατάλληλα κι έτσι να νιώσουμε ικανοποίηση κι ευτυχία. (Δημιουργήσαμε βίντεο με τις ζωγραφιές των παιδιών εμπνευσμένες από το μύθο - παλαιότερη ανάρτηση).  
  Ας θυμηθούμε τις ζωγραφιές των παιδιών (σε PowerPoint):
  
  
Το ραγισμένο δοχείο

Ζώντας για λίγο στο σκοτάδι: Πώς μαθαίνουν οι τυφλοί;

Με αφορμή το μάθημα Μουσείο Αφής από το βιβλίο της γλώσσας αλλά και την εμπλοκή μας στις δράσεις: Ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων και Εμείς, οι άλλοι τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι αναρωτηθήκαμε πως "βλέπουν" οι τυφλοί. Μιλήσαμε για το σύστημα Μπράιγ και εξηγήσαμε ότι στο Μουσείο Αφής δίνεται η δυνατότητα στα μη βλέποντα άτομα να κατανοήσουν τον κόσμο της τέχνης. 

Έτσι λοιπόν, βάλαμε ένα μαντίλι στα μάτια μας και προσπαθήσαμε να ψηλαφίσουμε ένα χάρτη τυπωμένο ειδικά για τυφλούς. Οι μαθητές δεν ήξεραν τι ήταν αυτό που ψηλάφιζαν και κλήθηκαν να το ανακαλύψουν "βλέποντας" με τα χέρια τους, όπως ακριβώς και οι τυφλοί. Πολλά παιδιά αδυνατούσαν να το βρουν ενώ άλλα τα κατάφεραν! Όλα πάντως συνειδητοποίησαν την αξία των ματιών μας και το πόσο πολύ στηριζόμαστε σε αυτά!
Η συνέχεια στο βίντεο που ακολουθεί...

"Ε.Μ.Ε.Ι.Σ." φροντίζουμε καλύτερα το " εγώ " !

Σιγά σιγά ολοκληρώνουμε τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα ψυχικής ανθεκτικότητας και με χαρά σας παρουσιάζουμε μερικές μόνο στιγμές από τη συλλογική  προσπάθεια του Γ1 για καλύτερη επικοινωνία, συνεργασία και αγάπη μεταξύ μας! Ξεκινήσαμε, πριν λίγους μήνες, ένα ταξίδι μακρύ, σαν εκείνο του Οδυσσέα, με δυσκολίες και εμπόδια αλλά πολύ όρεξη, για να φτάσουμε όλοι μαζί στη δκή μας Ιθάκη.. στους στόχους δηλαδή που θέσαμε για να γίνουμε ακόμα καλύτεροι στις μεταξύ μας σχέσεις !

Στην πορεία μας αυτή προβληματιστήκαμε, σκεφτήκαμε τι θέλουμε να αλλάξουμε από τη συμπεριφορά μας, τι περιμένουμε από τον εαυτό μας και από την ομάδα μας (τάξη), δημιουργήσαμε το χάρτη της πορείας μας (νησί της ομαδικότητας, νησί της συμπόνοιας κ. ά.), το καράβι με το οποίο ταξιδέψαμε, φτιάξαμε τη βαλίτσα μας και πήραμε μαζί μας όλες τις απαραίτητες αξίες της ζωής μας..

Κάθε μας ταξίδι μας δίδαξε και κάτι ξεχωριστό, μας έκανε να δουλέψουμε ομαδικά για ένα κοινό σκοπό και μας εφοδίασε με σεβασμό και αγάπη για το συνάνθρωπο. Στο τέλος κάθε δραστηριότητας μάλιστα αξιολογήσαμε την προσπάθειά μας με μια δημοσκόπηση και επαναπροσδιορίσαμε οτιδήποτε μας απομάκρυνε από την Ιθάκη μας!

Τελικά έχουν δίκιο όσοι λένε πως.. σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι! 

"Το ραγισμένο δοχείο" - Κινέζικος Μύθος

Στα πλαίσια της  Συναισθηματικής  Αγωγής και της  Φιλαναγνωσίας,  οι  μαθητές της  Β' τάξης  παρουσιάζουν  με  τις  ζωγραφιές τους τον  κινέζικο  μύθο         "Το ραγισμένο δοχείο". 

"... κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι έχουμε αδυναμίες αλλά και δυνατότητες, αρκεί... να τις εκμεταλλευτούμε σωστά..."

Ευχαριστούμε πολύ τη συνάδελφο Ναταλία Τσακμακίδου για την επιλογή της μουσικής.

Ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων

Το ταξίδι του Δ΄2 στον κόσμο των συναισθημάτων έχει ξεκινήσει....
Πρώτο λιμάνι το νησί της Καλυψούς. Προκειμένου να περάσει με επιτυχία το καράβι της τάξης απο το νησί της Καλυψούς, αναγνώρισε, μίλησε και διαχειρίστηκε συναισθήματα.

Στην πρώτη μας συνάντηση εξοικειωθήκαμε με το λεξιλόγιο των συναισθημάτων και στη συνέχεια τα χωρίσαμε σε δυο κατηγορίες: στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα.

 Στη συνέχεια, κατανοήσαμε οτι για την ίδια κατάσταση μπορεί να υπάρχουν διαφορετικά συναισθήματα. Φτιάξαμε λοιπόν κολάζ....Ένα συναίσθημα πολλές καταστάσεις.

Τέλος, ασκηθήκαμε στην έκφραση δυσάρεστων συναισθημάτων αφού προηγουμένως παρακολουθήσαμε την ταινία ''Το καναρινί ποδήλατο''. Μια ταινία που συνδέει την εκπαίδευση με τον κινηματογράφο.

Χνουδωτό Παραμύθι

Οι μαθητές της Β' τάξης του 26ου Δ. Σ. Αχαρνών, μέσα στο πλαίσιο του προγράμματος "Αναγνωρίζω τα συναισθήματά μου", διάβασαν το "Χνουδωτό Παραμύθι" (άγνωστου συγγραφέα).

Μέσα από τη μουσικοκινητική αγωγή εκφράστηκαν  με παιχνίδια παντομίμας χρησιμοποιώντας το σώμα τους και τα όργανα μουσικοκινητικής αγωγής για να δημιουργήσουν και ηχητικά την ένταση που δημιουργεί το κάθε συναίσθημα. Κάθε ομάδα δημιουργούσε το τέλος που επιθυμούσε μιας και το παραμύθι δεν έχει τέλος.

Έπαιξαν το παιχνίδι του καθρέφτη βλέποντας μέσα από τον άλλον τον εαυτό τους στα συναισθήματα που διάλεγαν κάθε φορά. Σε κύκλο μετά συζητήσαμε πως αισθανόντουσαν όταν έβλεπαν το είδωλό τους στον "καθρέφτη συμμαθητή" τους.

Με πλαστελίνη δημιούργησαν πρόσωπα που εκφράζουν συναισθήματα